Sin Boy breakdown - How to be charismatic

Πρόσφατα παρακολούθησα ένα βίντεο (του οποίου το link θα παραθέσω ακριβώς από κάτω) στο οποίο ο Sin Boy δίνει συνέντευξη στο ComedyLAB.

www.youtube.com/watch?v=wifnboM0iio

Σε μέσες άκρες, αυτό που συμβαίνει είναι ότι οι δημοσιογράφοι (;) κάνουν ερωτήσεις στον Sin Boy, τις οποίες εκείνος σνομπάρει εντελώς - κυριολεκτικά στις περισσότερες από αυτές δεν απαντάει καν - κ γενικά συμπεριφέρεται σαν μαλάκας κ απροσάρμοστο. Αφού περνάνε τα δέκα λεπτά της πιο cringe-worthy συνέντευξης που έχω παρακολουθήσει ποτέ κ ενώ ο Sin Boy δεν έχει προσφέρει καθόλου από το υλικό που αυτοί που του κάνουν τις ερωτήσεις θα ήλπιζαν, εκείνος ανακοινώνει πως πέρασε η ώρα που πληρώθηκε κ τους κουνάει το μαντήλι.

Έβριζα από μέσα μου τον τύπο, πάτησα dislike στο βίντεο, παρόλα αυτά όμως κάτι μέρες μετά έπιασα τον εαυτό μου να σκέφτεται πως υπάρχει κάτι πολύ ελκυστικό στην περσόνα του Γκέκα (το πραγματικό του όνομα).

Κ αναρωτιόμουν τι είναι αυτό που με ελκύει τόσο κ απορούσα με τον εαυτό μου, που μία από τις πιο σημαντικές αρχές για μένα είναι η ευγένεια.

And then it hit me.

Ο Sin Boy έχει αυτό που ονομάζουμε charisma. Κ το να έχεις charisma, ουδεμία σχέση έχει με το να είσαι αρεστός ή να έχεις τρόπους.

Χαρισματικός είναι ο άνθρωπος που είναι σίγουρος για τις πράξεις κ τις απόψεις του. Που μπορεί να εκφράζεται κ να είναι απόλυτα ο εαυτός του. Κάθε στιγμή. Δεν τον ενδιαφέρει να αρέσει ή να είναι αποδεκτός. Ανεξάρτητα από το ποια μπορεί να είναι η άποψη των άλλων, εκείνος έχει τα δικά του πιστεύω, τα οποία δεν φοβάται να εκφράσει κ δεν αλλάζουν ανάλογα με το κοινό που έχει. Ο κομφορμισμός για την προσωπικότητα του είναι έννοια άγνωστη. Τολμάει να είναι διαφορετικός κ αυτό φαίνεται ακόμα κ στην εμφάνισή του. Κοιτάξτε τον ας πούμε. Φοράει μία γαμημένη μάσκα λες κ πήγε επίσκεψη σε νοσοκομείο. And he doesn't give a flying fuck. Σου λέει μες τη μούρη σου ότι γουστάρει Trump. Δεν τον νοιάζει τι μπορεί να υποθέσεις για αυτό. Όταν παρατηρείς αυτήν την ανοσία στην κοινωνική πίεση (η οποία δείχνει θάρρος κ αυτοτοπεποίθηση), έλκεσαι φυσικά από αυτό γιατί είναι ένα στοιχείο το οποίο οι περισσότεροι από εμάς θα θέλαμε να είχαμε. Κ όλο αυτό είναι το δεύτερο concept για την ακρίβεια που θα έβαζα στη λίστα με τα πράγματα που θες αλλά δεν ξέρεις ότι θες, μετά από το ακόλουθο.

Γιατί θες να είσαι αυθεντικός. Θες να δρας, μιλάς, σκέφτεσαι κ συμπεριφέρεσαι αυθεντικά. Αυθόρμητα. Με έναν ανεμπόδιστο τρόπο. Τόσο ανεμπόδιστο που θα μπορούσαμε ίσως να πούμε σαν να είσαι ελαφρώς μεθυσμένος. Χωρίς να έχεις αυτούς τους φόβους κ τις ανησυχίες στο πίσω μέρος του μυαλού σου. Τις επιφυλάξεις... Ανησυχώντας για το "τι θα σκεφτούν για μένα;" ή "τι θα γίνει αν συμβεί αυτό;" κ όλα τα τυπικά πράγματα που περνάνε απ' το μυαλό σου. Κ θες να είσαι έτσι παντού. Στις σχέσεις σου, στη δουλειά σου, παντού, απ' την ώρα που ξυπνάς, μέχρι την ώρα που πέφτεις στο κρεβάτι σου. Φανταστείτε κ αυτό. Κ σκεφτείτε πάλι πόσο μακριά από αυτό βρίσκεται μία συνηθισμένη σας μέρα. :)
Κ το θέμα εδώ δεν είναι να σας πω πως θα καταφέρετε να συμπεριφέρεστε με αυτήν την ελευθερία, διότι πριν μιλήσουμε για κάτι τέτοιο, πρέπει πρώτα να τονίσουμε το γεγονός ότι δεν συνειδητοποιείτε καν ότι τα θέλετε αυτά τα πράγματα! Όχι πραγματικά. Ίσως σας ακούγονται ωραία καθώς σας τα λέω, αλλά δεν είναι στο μπροστινό μέρος του μυαλού σας. Θέλετε άλλα ηλίθια πράγματα. Όπως λεφτά... ή σχέσεις... ή σεξ... ή επιτυχία... ή γνώση... Δεν θέλετε όσα λέω. Ή μάλλον τα θέλετε, deep down. Χωρίς να το ξέρετε. Έχουμε λοιπόν ταυτοχρόνως να κάνουμε με τις μη αυθεντικές σας επιθυμίες κ τις αυθεντικές σας. Κ οι πρώτες μπαίνουν συνέχεια στο δρόμο των δεύτερων. Οπότε πριν ανησυχήσετε για το πως θα καταφέρετε όσα προανέφερα, ανησυχήστε πρώτα για το ποια είναι τα πράγματα τα οποία πασχίζετε να επιτύχετε.
Αλλά επειδή έφυγα απ' το θέμα κ επειδή αυτά τα έχω ξανά αναλύσει σε άλλο άρθρο (https://comme-des-fuckdown.blogspot.gr/2016/09/on-depression.html), συνεχίζω.

Για να είσαι χαρισματικός συνεπώς πρέπει να έχεις κ κάποια πιστεύω.

Πρέπει να έχεις κάποια χαρακτηριστικά στοιχεία ή ενδιαφέροντα.

Ας πούμε ότι ο Χ είναι στην καλών τεχνών κ ζωγραφίζει. Όταν σκέφτομαι τη ζωγραφική ή όταν έχω μία απορία, ποιον θα πάρω τηλέφωνο; Ακριβώς. Πρέπει να είστε γνωστοί για κάτι.

Το μεσημέρι μιλούσα με κάποιον για ένα αγόρι που έβγαινα τον Σεπτέμβριο κ το οποίο παράτησα ελαφρά την καρδία.

"Μου άρεσε αυτό το αγόρι. Κ απ' ότι μου λες σου συμπεριφερόταν άψογα, σου έπαιρνε δώρα, λουλούδια, σε κέρναγε κ σου 'χε κάνει το τραπέζι. Γιατί;"

Ναι, όλα αυτά είναι αλήθεια. Να προσθέσω ότι είχε κ πολύ ωραία εμφάνιση. Ήξερα όμως ότι το πράγμα δεν θα εξελισσόταν από το τρίτο κιόλας ραντεβού, όπου επειδή δεν υπήρχαν θέματα για συζήτηση, αναγκάστηκα να σχολιάζω τον κόσμο γύρω μου. Μου 'χει ξανασυμβεί αυτό. Είναι ας πούμε "η ένδειξη" για μένα. Αν όταν είμαι με κάποιον αρχίσω κ σχολιάζω τους ανθρώπους γύρω μου...

Οπότε έχετε κάποιες γαμημένες απόψεις. Να είστε ενημερωμένοι. Να είστε ενδιαφέροντες. Να είστε cool. Μην είστε mainstream. Κ ΠΑΡΑΚΑΛΩ, μη λέτε mainstream πράγματα ή ατάκες. Κ όταν λέτε, αναγνωρίστε το κ διορθώστε το. Μην είστε σαν το παιδί από κάτω ας πούμε.

Ναι...

Ακόμα κ αντίθετες απόψεις να έχει κάποιος από μένα, μέχρι κ ιδεολογικά, μπορώ να σεβαστώ περισσότερο εκείνον που θα μου πει εγώ πιστεύω αυτά -ένα κ δύο κ τρία- κ τα στηρίζω για αυτό -ένα, δύο, τρία-, από κάποιον που βρίσκεται σε παντελή άγνοια ή αδιαφορία. Ίσως τον πρώτο τον μισήσω περισσότερο. Αλλά θα τον σέβομαι κ περισσότερο.

Να μιλήσω για τον Hitler. Ο Hitler δεν ήταν αρεστό πρόσωπο (στους περισσότερους at least). Αλλά επηρέαζε τον κόσμο. Ήταν μαγνητικός στη φύση του κ ικανός να τραβάει την προσοχή.

Σημαντικό για να είσαι χαρισματικός είναι όταν σας σκέφτονται οι άλλοι άνθρωποι να σας έχουν στο μυαλό τους ως ένα άτομο με συγκροτημένη προσωπικότητα, που έχει κάποιες πολύ συγκεκριμένες αξίες. Κ με αυτόν τον τρόπο ακριβώς θα είστε κ περισσότερο αξιομνημόνευτοι.

Φαντάζομαι επίσης ότι όλοι, τουλάχιστον μία φορά στη ζωή σας, θα έχετε γνωρίσει κάποιον που είναι ακριβώς το αντίθετο του χαρισματικού. Cause you can fucking tell. Τα άτομα αυτά όταν μιλάνε φαίνονται κάπως διστακτικά κ φοβισμένα - το μυαλό τους ταλανίζει αν θα αρέσουν ή όχι. Οι απόψεις τους αλλάζουν, απλά κ μόνο για να έχουν την έγκριση κάποιου. Δεν είναι δυναμικοί κ δεν πατάνε στα πόδια τους.

Η σιγουριά που προανέφερα οφείλει να υπάρχει κ για την άποψή που έχετε για τον εαυτό σας. Πρέπει να πιστεύετε στον εαυτό σας. Επιπροσθέτως. Πιστεύεις σε κάτι; Λάβε δράση πάνω σε αυτό. Έχεις μία ιδέα; Λάβε δράση σύμφωνα με αυτήν. Πρέπει να έχετε μία συγκλίνουσα αίσθηση του εαυτού σας, ώστε οι σκέψεις, λέξεις κ πράξεις σας να είναι σύμφωνες κ να μην αμφιταλαντεύεστε ανάλογα με ποιον αλληλεπιδράτε.

Προσπαθήστε να λειτουργείτε χωρίς να σκέφτεστε "κ αν...;". "Κ αν η κοπέλα που μου αρέσει μου ρίξει άκυρο;", "κ αν στο αφεντικό δεν αρέσει η ιδέα μου;". Μην είστε αυτό που αποκαλούμε "outcome dependent". Εξάλλου... ποιο είναι το χειρότερο πράγμα που θα μπορούσε να συμβεί;

Δεν βγάζει νόημα να μην είστε ο εαυτός σας.

Ούτε να μην λέτε ότι σκέφτεστε. Είναι ακράδαντη πεποίθησή μου ότι μακροπρόθεσμα αν λέτε ακριβώς αυτό που σκέφτεστε όλα θα βελτιωθούνε στη ζωή σας. Κ λέω μακροπρόθεσμα γιατί αν παράδειγμα σκέφτεσαι για το αφεντικό σου πως είναι μαλάκας κάθε φορά που σου απευθύνει το λόγο κ του το πεις, το πιθανότερο είναι πως θα μείνεις χωρίς δουλειά. In the long run όμως, ίσως αυτή γίνει η αφορμή να ακολουθήσεις τελικά μια καριέρα που πραγματικά θα απολαμβάνεις, με ένα περίγυρο που στ' αλήθεια εκτιμάς.

Εννοώ, ελάτε τώρα! Θέλετε πραγματικά να είστε αυτό το άτομο;

Φυσικά αυτά είναι για τους πιο τολμηρούς. Κ σίγουρα πρέπει να είστε έξυπνοι με αυτό. Να ξέρετε πότε πραγματικά δε θα έπρεπε να πείτε κάτι. Το θέμα είναι όμως πως μερικές φορές πρέπει απλά να είστε κ ειλικρινείς - κ ας ξέρετε ότι κάποιος πιθανώς να προσβληθεί. Τα παιδιά το κάνουν αυτό. Για την ακρίβεια τα παιδιά είναι το τέλειο παράδειγμα. Όταν είσασταν μικροί δεν είχατε αναστολές. Τα παιδιά δεν έχουν προβλήματα. Είναι care-free. Αλλά έρχεται ένα σημείο στη ζωή που οι γύρω σου σου λένε ξέρεις κάτι; Αρκετά. Μεγαλώνεις, οπότε σταμάτα να είσαι ο εαυτός σου. Κ μετά θέτονται κάποια στάνταρ, νιώθεις ότι κρίνεσαι κ η προσωπικότητά σου διαμορφώνεται σύμφωνα με το feedback που παίρνεις. Οπότε παύεις να είσαι πραγματικά ο εαυτός σου. Κ ανεξάρτητα από το πόσο ελκυστικό μπορεί να γίνει αν είσαι 100% αυθεντικός, θεωρώ ότι από ένα σημείο κ πέρα είναι χρέος προς τον ίδιο σου τον εαυτό να μην καταπιέζεσαι.
Με το αρνητικό feedback αυτό που γίνεται στην ουσία είναι ότι η κοινωνία σου λέει "αυτό που κάνεις είναι λάθος - τροποποίησε". Το πρόβλημα ξεκινάει για μερικούς όταν αντί να τροποποιήσουν, σταματάνε. Σταματάνε να προσπαθούνε κ σταματάνε να εξελίσσονται. Για αυτό οι άνθρωποι γίνονται ντροπαλοί κ κλείνονται στον εαυτό τους. Ή άλλοι γεμίζουν πικρία κ μισούν τη ζωή. Γιατί δεν μπορείς να ζήσεις πραγματικά έτσι. Παράδειγμα σε αυτό αποτελούν οι γυναίκες που δεν εκφράζουν τόσο ανοιχτά όσο οι άντρες τη σεξουαλικότητά τους. Διότι όταν το έκαναν έλαβαν αρνητικά σχόλια.
Αν η κοινωνία αποδεχόταν τους ανθρώπους όπως είναι θα παρατηρούσαμε ένα περιβάλλον εντελώς διαφορετικό από το υπάρχον. Κ επειδή τα αναγνωρίζω αυτά, πάντα με έλκυαν οι άνθρωποι που προκαλούσαν. Οι άνθρωποι που δεν τους ένοιαζε τι θα πει ο κόσμος. Κ αυτά τα άτομα βρίσκονται πάντα ένα βήμα μπροστά.

Πάνω στο πως να είσαι χαρισματικός, προφανώς κ υπάρχουν κ άλλες τεχνικές που θα μπορούσατε να υιοθετήσετε (τις οποίες μπορείτε να ανακαλύψετε μέσω βιβλίων κλπ), αυτό είναι όμως το ζήτημα το οποίο ήθελα να αναλύσω σε αυτό το άρθρο.

Οπότε ορίστε πως το "να είσαι ο εαυτός σου", αυτή η ανόητη φράση που ακούμε όλοι από μικροί αλλά κανένας σχεδόν από εμάς δεν την είχε σε εκτίμηση ή της είχε δώσει ποτέ ιδιαίτερη σημασία, ελπίζω πως έγινε πλέον για εσάς μία με πιο πολυδιάστατο νόημα, πολύ πιο βαθύ απ' όσο μπορούσε κανείς να φανταστεί.