1. Πλέοντας στο χαμηλό επίπεδο συνειδητότητας μου, διαβάζω για δεύτερη φορά τις λέξεις στις εικόνες.
Τώρα πιο ρυθμικά.
Τις πιστεύω.
Τουλάχιστον στιγμιαία.
Μερικές φορές, όταν δε βλέπω διαφημίσεις που προσπαθούν να με πείσουν ότι χρειάζομαι *αυτό* - ("φυσικά κ χρειάζομαι *αυτό*") - πείθομαι κ για ωραία πράγματα.
Ω ναι.
Πόσο μου αρέσουν αυτά τα positivity blasts.
Στο υψηλό επίπεδο συνειδητότητάς μου γελάω μαζί μου, που σαν δεκάχρονο παιδί, ότι sorta kinda δε μου φαίνεται ακραίο ή παράλογο, το δέχομαι άκριτα.
Λέω στον εαυτό μου:
Είσαι τέλεια ατελής, αλλά αδιάφορη προς αυτό, αφού όλοι είμαστε. (για το καλό της διανοητικής υγείας μου)
Λέω πως αυτές οι θετικές δηλώσεις είναι ένα μάτσο μαλακίες.
Κ λέω:
Μπορώ να κάνω τα πάντα μερικά πράγματα, αρκετά καλά.
Κ πως αγαπώ τον εαυτό μου, θα είμαι λίγο πιο καλή προς τον εαυτό μου σήμερα.
2. Τι σημαίνει θα είμαι λίγο πιο καλή προς τον εαυτό μου σήμερα;
Σημαίνει πως ΓΙΑ ΜΙΑ ΜΕΡΑ ΕΣΤΩ - ΜΕ ΣΥΝΕΙΔΗΤΗ ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΑ ΕΣΤΩ, θα συγχωρέσω τον εαυτό μου, που δεν ήξερα αυτό που δεν ήξερα πριν το μάθω.
Πως δε θα σκεφτώ καν το παρελθόν μου.
Απόψε θα επιτρέψω στον εαυτό μου να απολαύσει τον κόσμο κ όχι να τον σώσει.
3. Μαθαίνω κάθε μέρα πως να αφήνω το κενό ανάμεσα σε αυτό που θέλω να είμαι κ αυτό που είμαι να με εμπνέει κ όχι να με τρομοκρατεί.
Κ μερικές φορές, κάνω κάτι τρελό ε.
Λέω πως σήμερα απλά θα υπάρχω.
Κανένας σκοπός.
Καμία αντίσταση.
Θα αποδεχτώ την πραγματικότητα όπως είναι.
Όχι όπως θα ήθελα να είναι.
Όχι όπως θα έπρεπε να είναι.
Όπως είναι.
Θα περιφέρω λίγο το κουρασμένο μου σώμα κ θα πάω στο κρεβάτι μου.
Δε θα αφήσω κανέναν να μου πει ότι το να κάθεσαι στο σκοτάδι μόνος σου είναι λάθος.
Κ αυτή είναι η καλύτερή μου μέρα.
4. Είμαι μόνη, αλλά όχι μοναχική.
5. Είμαι ολοκληρωμένη, αλλά δεν έχω τελειώσει.
6. Ίσως όλον αυτό τον καιρό νόμιζα ότι ήθελα να είμαι ποιήτρια, ενώ ήθελα απλά να είμαι το ποίημα.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου